Czy Bóg posiada osobiste imię?

Ostatnie uaktualnienie: 22 Stycznia 2012.

Od lat niepokoiło mnie jedno ważne pytanie. Dlaczego Bóg nigdy nie ujawnił swojego PRAWIDŁOWEGO imienia? Mieliśmy swobodny wybór - Jehowa lub Jahwe i nikt nigdy nie wiedział, które z tych imion jest imieniem właściwym.

Wiedziałem, że coś jest nie w porządku, ale nie wiedziałem co.

Nie można zaprzeczyć, że życzeniem znacznej większości Chrześcijan jest uświęcanie Boga oraz uświęcanie Jego świętego imienia. Nie można także mieć żadnych wątpliwości, że wysiłki wielu w uświęcaniu tegoż imienia były oraz są nadal wysiłkami uczciwymi oraz pozytywnymi.

Wiem o tym doskonale, ponieważ sam pragnąłem wielbić Boga oraz uświęcać Jego święte imię. Trwało to wiele lat i ostatnio zorientowałem się, że i w tym przypadku zostałem wprowadzony w wielki błąd. Niestety, pomimo szczerych chęci wprowadzałem w błąd innych, zamieszczając na witrynie www.zbawienie.com fałszywe informacje na temat najświętszego imienia we Wszechświecie. Mam nadzieję, że Pan w swym wielkim miłosierdziu wybaczy mnie ten wielki błąd.

Jahwe oraz Jehowa - oba imiona nie mają nic wspólnego z językiem hebrajskimi.

O kilku stuleci wielu Chrześcijan używa imienia Boga w kilku formach. Najbardziej znane dwie formy to: Jahwe oraz Jehowa.  Biblia jednak nigdzie nie mówi o tym, że Bóg posiada osobiste imię, jakie daje się zwykle ludziom. Celem imion oraz nazwisk jest właściwa identyfikacja osoby.

W przypadku Boga, Stworzyciela wszystkiego takiej potrzeby nie ma, ponieważ istnieje tylko jeden Bóg -Stwórca wszystkiego. Nie ma mowy o pomyłce.

Bóg posiada imię w sensie reputacji oraz tytułu, ale personalnego imienia Stwórca nasz nigdy nie posiadał, albo... nigdy nam nie ujawnił. Kiedy ktoś mówi - Bóg, zdecydowana większość mieszkańców naszego globu wie, o Kim jest mowa.

Najbardziej prawdopodobną przyczyną braku osobistego imienia to odebranie możliwości bezpośredniej profanacji Boga oraz używania Jego imienia do czarów, magii czy innych niezgodnych z Jego zamierzeniem działań.

Jedynym imieniem, jakie Bóg objawił nam w Biblii to: "Jestem który jestem".

Wyjścia 3:(13) A Mojżesz rzekł do Boga: Gdy przyjdę do synów izraelskich i powiem im: Bóg ojców waszych posłał mnie do was, a oni mnie zapytają, jakie jest imię jego, to co im mam powiedzieć? (14) A Bóg rzekł do Mojżesza: Jestem, który jestem. I dodał: Tak powiesz do synów izraelskich: "Jestem" posłał mnie do was!

Powyższy cytat jest wzięty z Biblii Warszawskiej wydanej w roku 1975. Wydanie internetowe jest zmienione i mówi - "Jahwe posłał mnie do was."

Różne przekłady biblijne w różny sposób podają ten werset, który wydaje się w formie Jahwe nielogiczny. W większości przekładach w tych miejscach nie ma imienia w żadnej formie i Bóg jest tytułowany Bogiem lub Panem.

Innym najczęściej cytowanym wersetem jest Wyjścia 6.

Wyjścia 6: (2) Odezwał się Bóg do Mojżesza i rzekł: Jam jest Pan. (3) Objawiłem się Abrahamowi, Izaakowi i Jakubowi jako Bóg Wszechmocny, lecz imienia mojego Jahwe im nie objawiłem.

W zdecydowanej części przekładów jedynie w tym miejscu pojawia się rzekome imię Boże. Co jest znamienne, w żadnej dalszej części Biblii - Bóg nie objawiał więcej swego imienia i nie nalegał na jego używanie.

Owszem, są biblijne wersety mówiące o imieniu Boga, ale termin - imię ma w wielu przypadkach zupełnie inne znaczenie. Oznacza on osobowość, czy też dobre imię, czy też opinię lub sławę. Więcej na temat terminu biblijnego - imię w tym linku - Imię Syna Bożego.

Tetragram JHWH był znany w starożytnym Egipcie. W dokumentach takich jak Mesha Stela czy egipskich pismach można znaleźć Tetragram, który dziwnym trafem nie był utożsamiany z Izraelem.

Skoro nie podano w Biblii Jego imienia - przeciwnicy Boga prowadzeni przez szatana sami nadali Mu imię, które jest zwykłym oszustwem.

Jesteśmy ponownie ofiarami kłamstwa.

Kłamstwo to polega na tym, że manipulatorzy Pisma Świętego ukrywają przed nami bardzo istotne informacje, a podstawiają nam w zamian zwykłe kłamstwa. W przypadku imienia Boga kłamstwo jest oczywiste i bardzo łatwo jest je udowodnić.

Język Izraelitów w momencie wyprowadzenia z Egiptu.

Niewielu ludzi zdaje sobie sprawę z tego, jakim językiem posługiwali się Izraelici podczas niewoli egipskiej. Językiem tym był tzw. paleo-hebrajski - język, którym porozumiewał się także Abraham, Izaak i Jakub, czyli Izrael. Przypuszcza się także, że język ten był językiem, którym posługiwał się Bóg w rozmowach z Adamem i Ewą.

Język ten jest bardzo podobny do języka greckiego i alfabet tego języka jest także bardzo podobny do alfabetu greckiego z tego okresu.

Trzeba także uwzględnić prosty fakt, że paleo - hebrajski ma niewiele wspólnego z współczesnym hebrajskim, który był używany przez tzw. Masoretów - żydowskich przepisywaczy Biblii w latach 700-1000 n.e.

Są to różne języki, oraz zupełnie odmienne alfabety.

I tutaj jest właśnie źródło owego kłamstwa.

Wielu 'uczonych' tłumaczy nam, ze imię Jahwe to imię staro (paleo) hebrajskie, które zapisywano za pomocą Tetragramu, czyli czterech liter JHWH, samych spółgłosek, ponieważ język staro hebrajski rzekomo nie posiadał samogłosek - podobnie jak współczesny hebrajski.

Jest to oczywiste kłamstwo! Jego źródła i przyczyny zaraz wyjaśnię.

Poniżej jest diagram alfabetów - greckiego (koine) i paleo - hebrajskiego.

Oba alfabety posiadają samogłoski!



Proszę nacisnąć myszką na powyższą rycinę. Mamy tam ukazane różne alfabety, a aramejskim hebrajskim włącznie.

Zwrócimy uwagę na lewą stronę tej ryciny. Nagłówki są po angielsku - Old Hebrew - staro hebrajski czyli paleo-hebrajski. Dalej mamy samarytański, stary aramejski oraz aramejsko hebrajski.

 

Powyższa ilustracja ukazuje nam alfabety obu języków, paleo-hebrajskiego i starożytnej greki.

Oba alfabety posiadają samogłoski!

Powyżej, fotografia monety z tego okresu, w języku paleo hebrajskim, która zwiera samogłoski, zaznaczone na obrzeżu.

Ciekawy cytat z Wikipedii:

Dla zapisu języka Fenicjanie stworzyli pismo z 22 znaków konsonantycznych, które – po uzupełnieniu go samogłoskami za pośrednictwem języka greckiego – dało podstawę dla opracowania alfabetu łacińskiego. Alfabet fenicki rozpoczynały dwie litery – alef i bet. Źródło - http://pl.wikipedia.org/wiki/Język_fenicki

Mamy kilka oryginalnych kopii ksiąg Starego Testamentu w tym języku i w żadnej z nich nie ma tetragramu. Przyczyna jest oczywista.

W jakim celu mianoby usuwać samogłoski z imienia Boga!?

Byłby to zupełny bezsens!

Kiedy Izraelici przybyli do Egiptu, posługiwali się oni językiem staro hebrajskim a ich brat, Józef musiał się uczyć języka egipskiego!

I Mojżeszowa 42:(21) Wtedy mówili jeden do drugiego: Zaiste, zgrzeszyliśmy przeciwko bratu naszemu, bo widząc utrapienie duszy jego, gdy nas błagał, nie usłuchaliśmy go, dlatego przyszło na nas to utrapienie. (22) Wtedy odezwał się Ruben, mówiąc: Czy nie mówiłem do was tymi słowy: Nie grzeszcie przeciwko chłopcu? Lecz nie usłuchaliście; otóż teraz żąda się obrachunku za jego krew. (23) Lecz oni nie wiedzieli, że Józef to rozumie, bo tłumacz pośredniczył między nimi.

Wyrosły z rodziny Jakuba (Izraela) naród izraelski mieszkał odseparowany od Egipcjan w ziemi Goszen i dzięki tej separacji zachował swój język. Izraelici nie mieszali się z Egipcjanami, ponieważ Egipcjanie nimi pogardzali.

Narody kananejskie także posługiwały się staro hebrajskim językiem i Izraelici nie potrzebowali tłumaczy, aby się z nimi porozumiewać. Język ten był w powszechnym użytku do czasu pierwszego zburzenia Jerozolimy, które nastąpiło w roku 587 p.n.e.

W tym roku Izrael, czy raczej jego ocalała resztka dostała się do niewoli babilońskiej.

Podczas 70-cio letniej niewoli w Babilonie Izraelici mówili już tylko po aramejsku, używali także aramejskiego alfabetu, ponownie podobnego do alfabetu greckiego. 

Dopiero w czasach Jezusa zorganizowano alfabet znany dzisiaj jako hebrajski, który nie posiadał i nadal nie posiada samogłosek. Z tego wynika prosty wniosek, ze tzw. współczesny język hebrajski jest w rzeczywistości językiem staro - aramejskim.

Skąd się wziął Tetragram?

Tetragram z lewej to cztery litery - spółgłoski aramejskie.

 

Powyżej mamy Tetragram w paleo hebrajskim, aramejskim oraz nowoczesnym hebrajskim - ten trzeci. Najprawdopodobniej pierwszą wersję od góry jedynie przypisywano starożytnemu hebrajskiemu.

Istotne jest to, że Tetragram w paleo hebrajskim jest napisany niewłaściwie, ponieważ paleo hebrajski czyta się tak jak polski czy angielski - z lewej do prawej, a na tym obrazku jest odwrotnie!

Najciekawsze jest znaczenie jednego ważnego słowa z tego języka, które po angielski jest pisane - Yareah. Po polsku wymowa brzmiałaby - Jaee.

Według starego słownika z roku 1860 roku, Bible Dictionary, opracowanego przez Sir. Williama Smitha mamy następujące wyjaśnienie pod hasłem - księżyc:

"Trzy nazwy księżyca były w użytku przez Hebrajczyków: YAREAH - bladość, LEBONAH - biel oraz HODESH - powracający księżyc."

Znalazłem także współczesne źródła wskazujące na YAREAH jako księżyc. Link do witryny - http://skipmoen.com/tag/yareah/

Hebrew Word Study - oraz skan z tej witryny, ponieważ takie dowody często z czasem giną.

Powyższy cytat to Psalm 89:(38) "Jak księżyc, ustanowiony na wieki, Wierny świadek na niebie."  Jak księżyc -keyareah.

W YAHREAH lub YAREAH - pierwsze H z reguły usuwano w angielskich transliteracjach. Litera R ma bardzo niewielką siłę wymowy.

Czytając YAHREAH lub YAREAH i opuszczając H oraz wymawiając R bardzo słabo, otrzymujemy... YAHWEH czyli dźwięk jest niemal identyczny - JAŁE.  YAREAH - fonetycznie JAEE. W słowniku Stronga mamy słowo - księżyc ukazane jako YAREACH, co jest najwyraźniej czystą próbą zmiany tego słowa, aby nie połączyć tego z YAHWEH! Strong#3394.

W ten sposób powstał Tetragram YHWH (JHWH po polsku). Z powodu rzeczywistego braku samogłosek w aramejskim alfabecie z tetragramu możemy odczytywać YAHWEH lub JEHOVAH.

Yah (nie wymawiamy h czyli wymowa brzmi - Ja.) to imię egipskiego boga księżyca, które także zaadoptowali Izraelici jeszcze w Egipcie. Imię YHWH było używane przez odstępczych Izraelitów, którzy za wyjątkiem króla Dawida, Salomona, Hiskiasza i kilku innych wielbili wiele bóstw z Baalem i Astarot włącznie. Tetragram oznaczał właśnie... Baala!

To są właśnie przyczyny, dla których wielu adwersarzy Biblii twierdzi (zgodnie z prawdą), że Jahwe to był trybalny bóg Izraelitów, a jego żona to była Aszera czy też Astarte lub Astaroth. Istnieje wiele źródeł poza biblijnych, w których Tetragram istnieje i stąd biorą się hipotezy, ze Izraelici po prostu przejęli bożyszcza Kanaanu i umieścili je w Biblii.

Dopiero w tym kontekście widać wyraźnie, że nie jest prawdą, ale wyraźną próbą skażenia świętego oryginalnego tekstu. Wielu także cytuje teksty masoreckie, według których Tetragram a Baal to dokładnie to samo.

Z tej właśnie przyczyny - za wielbienie fałszywych bogów, jak Baal czy... Jahweh państwo Izrael zostało ukarane przez Boga -podzielone na dwa królestwa, Judy oraz Izraela. W końcu jedynie reszta z Judy dostała się do niewoli babilońskiej. Owa niewola była karą na Judejczykach za wielbienie Lucyfera w świątyni Salomona, oraz wielbienia mnóstwa bogów, spalania własnych dzieci ku ich czci oraz wymyślania kłamstw na temat rzeczywistego Boga Izraela.

II Królewska 17:(7) A stało się tak, ponieważ synowie izraelscy grzeszyli przeciwko Panu, Bogu swemu, który ich wyprowadził z ziemi egipskiej, spod władzy faraona, króla egipskiego, a czcili obcych bogów, (8) a postępowali według zwyczajów tych narodów, które Pan wypędził sprzed oblicza synów izraelskich, oraz tych, jakie wprowadzili królowie izraelscy. (9) Wymyślili też synowie izraelscy rzeczy niewłaściwe o Panu, Bogu swoim, pobudowali sobie świątynki na wzgórzach we wszystkich swoich miejscowościach, począwszy od baszty strażniczej aż do grodu warownego; (10) i nastawiali sobie słupów i posągów Aszery na każdym wyniosłym pagórku i pod każdym zielonym drzewem; (11) i spalali tam we wszystkich świątynkach na wyżynach kadzidła jak ludy, które Pan uprowadził przed nimi do niewoli; popełniali złe czyny, pobudzając Pana do gniewu. (12) Czcili też bałwany, o których powiedział im Pan: Nie czyńcie tego. (13) A chociaż Pan ostrzegał Izraela i Judę przez wszystkich swoich proroków, przez wszystkich jasnowidzów, mówiąc: Zawróćcie ze swoich błędnych dróg i przestrzegajcie moich przykazań i ustaw zgodnie z całym zakonem, jaki nadałem waszym ojcom i przekazałem wam przez moje sługi, proroków, (14) oni jednak nie słuchali i stwardniał ich kark, jak kark ich ojców, którzy nie zaufali Panu, Bogu swemu. (15) Owszem, wzgardzili jego ustawami i jego przymierzem, jakie zawarł z ich ojcami, i przestrogami, jakimi ich ostrzegał, i poszli za marnością, i sami stali się marnością - jak ludy okoliczne, o których nakazał im Pan, aby nie postępowali tak, jak one. (16) Odrzucili wszystkie przykazania Pana, Boga swego, i sporządzili sobie dwa odlewane cielce, sporządzili sobie posąg Aszery i oddawali pokłon całemu zastępowi niebieskiemu, i służyli Baalowi. (17) Oddawali też na spalenie swoich synów i swoje córki i uprawiali czarodziejstwo i wróżbiarstwo, i całkowicie się zaprzedali, czyniąc to, co złe w oczach Pana i pobudzając go do gniewu. (18) Oburzył się więc Pan bardzo na Izraela i odrzucił ich sprzed swego oblicza, tak iż pozostało tylko samo plemię judzkie. (19) Ale i Judejczycy nie przestrzegali przykazań Pana, Boga swego, a poszli za zwyczajami Izraela, jakie ten wprowadził. (20) Toteż Pan wzgardził całym rodem Izraela i upokorzył ich, i wydał ich w moc grabieżców, odrzuciwszy ich całkiem od siebie.

Tak królowie jak i i kapłani izraelscy czynili owo zło występując przeciwko Bogu i nic dziwnego, że także próbowano fałszować teksty biblijne Tetragramem, wielbiąc w ten sposób boga księżyca - Ja(h), zamiast rzeczywistego Boga Izraela, Stwórcę wszechrzeczy.

Podsumowując powyższe, Izraelici, którzy powrócili z niewoli babilońskiej nie posługiwali się już językiem staro hebrajskim ale posługiwano się językiem aramejskim. W tym okresie powstał bluźnierczy Talmud Babiloński oraz Izraelici przejęli najbardziej skuteczną formę czarów - kabałę, w której najmocniejszym pośród 50 imion był... Tetragram.

Powrót do staro hebrajskiego - Septuaginta.

W późniejszych latach, po podbiciu Persji przez Aleksandra Wielkiego, Judea wraz z Jerozolimą dostały się pod wpływy kultury greckiej oraz greckiego języka - głównie z powodu jego podobieństwa do staro paleo hebrajskiego.

Za czasów Jezusa Żydzi czy też Judejczycy porozumiewali się głównie po grecku.

Z tego powodu powstało greckie tłumaczenie Starego Testamentu czyli Grecka Septuaginta. Co jest szczególnie interesujące - Grecka Septuaginta datowana na rok 285 p.n.e. nie zawierała tetragramu.

Septuaginta była niezwykle podobna do paleo - hebrajskiego i posiadała także niemal identyczny alfabet. Litery czytało się od lewej do prawej - tak, jak w języku polskim.

Co jeszcze bardziej zdumiewające to brak znajomości imienia Bożego u wszystkich historyków żydowskich z tego okresu, z Józefem Flawiuszem włącznie.

 Historia powstania Septuaginty jest niezwykle interesująca.

Jest ona na tyle ciekawa, że nazywa się jej powstanie - legendą. Jej powstanie jest także opisane w Talmudzie. Tłumaczenie Ksiąg Mojżeszowych odbyło się w roku 285 p.n.e. w Egipcie, w Aleksandrii pod nadzorem Ptolemeusza II. W mieście tym żyło wielu Żydów i niewielu z nich znało paleo-hebrajski, ponieważ posługiwano się w tym okresie greką koine, a przedtem używano masowo języka Babilonu, czyli aramejskiego. Jak już wspomniałem wcześniej, język Babilonu, aramejski (dzisiejszy hebrajski) był całkowicie odmiennym od biblijnego paleo-hebrajskiego.

Istniała więc potrzeba tłumaczenia z paleo-hebrajskiego [EN] na grekę koine.

Król Ptolemeusz II zebrał 72 tłumaczy, umieścił ich w osobnych pomieszczeniach i polecił każdemu z osobna przetłumaczenie Pentateuchu, bez możliwości konsultowania się z pozostałymi tłumaczami.

Po 72 dniach okazało się, że wszystkie 72 kopie tłumaczeń były identyczne i bezbłędne.

Owa rzekoma legenda jest doskonale udokumentowana w zachowanych do dzisiaj 22 manuskryptach listu Aristeasa do Filokratesa. List ten opisuje ową historię. Mało tego, inne zachowane manuskrypty także potwierdzają list Aristeasa!

Wiele kopii owych dowodów istniej do dzisiaj! http://en.wikipedia.org/wiki/Letter_of_Aristeas

[EN] W Talmudzie mamy także interesującą informację. Jest tam zdanie, które mówi, że to Bóg natchnął 72 tłumaczy aby wykonali Jego dzieło. (BT Megilla 9a, Sof 35.)

Czy to wygląda na legendę, czy też na bezpośrednią interwencję samego Boga?

 

Tetragram zaczął pojawiać się masowo dopiero około roku 1000 n.e. w tzw. kopiach masoreckich ST. Wcześniej Tetragram był używany od XVI wieku p.n.e. przez Edomitów a później używali go Egipcjanie oraz Babilończycy.

Zwróćmy uwagę na to, że słowo Biblia jest słowem greckim i słowo to oznacza - księgi.

Najbardziej znanymi tekstami biblijnymi w języku nowym hebrajskim są teksty Masoretów, które pojawiły się około VI-X wieku naszej ery.

Teksty te są co najmniej 1000 lat młodsze, niż tekst Greckiej Septuaginty, która jest datowana na rok 285 p.n.e.

Skąd się zatem wziął Tetragram skoro praktycznie go nie ma w Septuagincie?

Dlaczego tłumaczy się Biblię z nowoczesnego hebrajskiego (Teksty masoreckie), skoro istnieją znacznie starsze kopie greckiej Septuaginty?
Współcześni teologowie uznają oficjalnie 1000 lat młodszy od Septuaginty tekst hebrajski masoreckiego Starego Testamentu jako oryginalny paleo - hebrajski język, którym posługiwał się Mojżesz i prorocy.
Jest to świadome oszustwo!

Paleo hebrajski a nowoczesny hebrajski to dwa zupełnie odmienne języki i alfabety. Języki te nie mają ze sobą nic wspólnego, a ich alfabety są także zupełnie odmienne i czytane są odwrotnie. Na domiar złego paleo hebrajski posiada samogłoski a współczesny hebrajski ich nie posiada.

 

Najpierw zaistniała Septuaginta - używana w synagogach od roku 285 p.n.e. Używał  jej Jezus oraz apostołowie, czyli mamy grono niezwykłych świadków, którzy tak słowem jak i czynem poświadczyli jej wiarygodność. Szczególnie świadectwo Jezusa jest wymowne.

Co najmniej 1100 lat później powstały fabrykacje przeciwników Chrześcijaństwa oraz Jezusa, czyli... zniekształcone teksty masoreckie. Można to łatwo sprawdzić. Wystarczy przeczytać werset z polskiej Biblii, który jest w Nowym Testamencie cytatem z Septuaginty, i porównać z oryginalnym tekstem ze Pism Hebrajskich.

Co się okazuje? Teksty te często się różnią, czasami znacznie. Dlaczego? Ponieważ Stary Testament był najczęściej tłumaczony na polski - albo z testów masoreckich albo z łacińskiej Vulgaty. (Prawie to samo.) Ale NT był tłumaczony na polski zawsze z Greki. Jeżeli kopiowano wersety ze ST z Septuaginty - nie powinny się one wcale różnić.

Cytat z Wikipedii:

Cytaty Starego Testamentu zawarte w Nowym Testamencie w ogromnej większości pochodzą właśnie z Septuaginty. Po jej odrzuceniu przez Żydów powstało jeszcze kilka innych tłumaczeń na grekę (Symmach, Teodozjon), ale nie dorównują one rangą ani wartością naukową Septuagincie. Źródło - http://pl.wikipedia.org/wiki/Septuaginta

Zdajmy sobie sprawę z prostego faktu, że Masoreci byli wrogami Chrześcijaństwa oraz Jezusa. Jest ewidentne, że Bóg nie błogosławił ich pracy i są na to poważne dowody. Bóg nie mógł błogosławić wrogom swego Syna!

Zwłaszcza, że zniekształcano Jego Słowo! Bóg nikogo nie autoryzował do wprowadzania jakichkolwiek zmian. Dodawanie samogłosek w tym najbardziej niedokładnym alfabecie było takim fałszerstwem.

Z tego powodu do dzisiaj trwają (niepotrzebne) debaty, jak wymawiać imię Boga. Jest to rezultat manipulacji Masoretów oraz ewidentny brak błogosławieństwa Bożego.

Jezus akceptował Septuagintę oraz brak imienia Ojca a NT pisano po grecku. Dlaczego Żydzi nadal dążą o zmiany tego, co akceptował Jezus, Autor tych tekstów?.

Septuaginta była ceniona przez Żydów przez niemal 3 stulecia, aż do momentu powstania Chrześcijaństwa. Potem wrogowie Chrystusa, Żydzi zaczęli ją podkopywać i ośmieszać, ponieważ były w niej ewidentne dowody na synostwo Boże Mesjasza oraz Jego wiarygodność! Jego drugie imię, Christos - Pomazaniec istnieje w wielu miejscach Septuaginty i z kontekstu wersetów można się łatwo zorientować, czy mowa jest o innym Pomazańcu, jak król Saul, czy też chodzi o Jezusa Chrystusa!

Z tych powodów istnieje w środowiskach naukowców żydowskich olbrzymia niechęć do ongiś cenionej Septuaginty. Nadal to trwa!

Podsumujmy:

Link do Septuaginty, przetłumaczonej na angielski. - http://www.zbawienie.com/Septuagint-Brenton-EN.html

(Tłumaczenie Septuaginty na polski najprawdopodobniej nie istnieje. Jeżeli się mylę, proszę dać namiar!)


Paleo - hebrajski, poza nazwą nie ma nic wspólnego z

 nowożytnym hebrajskim, używanym przez Masoretów i dzisiejszych Żydów.

Dzisiejszy nowoczesny hebrajski jest w rzeczywistości żydowskim dialektem aramejskim, który wyewulował podczas pobytu Izraelitów, czy raczej Żydów w niewoli Babilonu.

Początkowo używano alfabetu aramejskiego, ale w czasach Heroda wytworzono własny alfabet, który nie posiadał samogłosek.

Język aramejski był językiem całkowicie odmiennym od paleo - hebrajskiego i nie był on rozumiany przez Izraelitów.

Dowód biblijny.

Izajasza 36:(1) W czternastym roku panowania króla Hiskiasza wyruszył Sancheryb, król asyryjski, przeciw wszystkim warownym grodom judzkim i zdobył je. (2) I wyprawił król asyryjski Rabszake z Lachiszu do Jeruzalemu, do króla Hiskiasza, z potężnym wojskiem i stanął Rabszake przy wodociągu Górnego Stawu, przy drodze na Pole Pilśniarzy. (11) Wtedy rzekł Eljakim i Szebna, i Joach do Rabszake: Zechciej rozmawiać z twoimi sługami po aramejsku gdyż my rozumiemy, a nie rozmawiaj z nami po judejsku przed tym ludem, który jest na murze.

Asyryjczycy a potem Babilończycy posługiwali się językiem aramejskim, który był dla Izraelitów niezrozumiały. W tym wersecie paleo-hebrajski jest nazwany językiem judejskim.

Paleo-hebrajski wyszedł niemal całkowicie z użytku po niewoli Żydów w Babilonie. Dlatego istniała potrzeba przetłumaczenia istniejących kopii Pentateuchu na grekę, która stała się w 3 stuleciu p.n.e. powszechnym językiem w tym regionie.

Oczywiście aramejski się rozwinął i z pewnością nie w kierunku martwego już paleo-hebrajskiego.

Z tych przyczyn niektóre księgi Daniela oraz księga Ezdrasza były pisane po aramejsku, ponieważ Żydzi w Babilonie nie rozumieli paleo-hebrajskiego.

Współczesny hebrajski jest nowoczesną formą starożytnego aramejskiego i nie ma on niczego wspólnego z biblijnym hebrajskim, czyli paleo-hebrajskim.

Język Babilonu, aramejski był także używany przez elity żydowskie do czarów Kabały. Oto główna przyczyna stosowania tego języka przez faryzeuszy, uczonych w piśmie i władz Izraela.

Niezwykle ważne pytanie.

Które teksty Starego Testamentu przepisywali Masoreci?

Dzisiaj nie posiadamy żadnego pełnego tekstu ST w języku paleo - hebrajskim. Co jest dziwne, posiadamy kopie tekstów masoreckich, ale nikt nie zadbał o zachowanie źródeł! Posiadamy jedynie fragmenty. Możemy jedynie przypuszczać, że Masoreci tłumaczyli je  z... Septuaginty. Innych źródeł nie znamy!

Brak owych źródeł bardzo podważa ich wiarygodność.

Co jest najbardziej ważne w całym tym wywodzie?

Jezus, Jego apostołowie oraz uczniowie posługiwali się  językiem greckim, spisali Nowy Testament w języku greckim, cytowali Stary Testament z Septuaginty uznając ją w ten sposób - będąc pod natchnieniem Ducha Bożego za prawidłowy i wierny oryginałowi tekst Starego Testamentu.

Z podanych powyżej dowodów wynika jasno, że teksty hebrajskie (aramejskie) przepisywane przez Masoretów są dla Chrześcijan praktycznie niepotrzebne. Możemy je z czystym sumieniem zupełnie pominąć, mając grecką Septuagintę potwierdzoną przez Jezusa i apostołów. Mam na myśli tłumaczy Starego Testamentu. Jest to co najmniej niezrozumiałe, że ST tłumaczono głównie z tekstów masoreckich, a nie z Septuaginty, która powstała co najmniej 1100 lat wcześniej.

Trzeba także wziąć pod uwagę to, że żydowscy Masoreci nie byli... Chrześcijanami - stali oni po stronie Antychrysta, świadomie odrzucając Jezusa, poselstwo apostolskie oraz Nowy Testament, czyli Pisma Greckie.

W przypadku wątpliwości czy niejasności  jakiegokolwiek wersetu - sprawdzajmy go w przekładach Septuaginty!

Jeżeli Bóg Ojciec miał imię, postawa Jezusa w tek kwestii jest zupełnie nielogiczna.

Kiedy Jezus pojawił się w Palestynie, nigdy nie użył On tetragramu jako imienia Boga, ZAWSZE nazywając Go swym Ojcem. Jest to szczególnie widoczne w modlitwie "Ojcze Nasz", której On sam nas nauczył. Jest tam nawet zdanie ; "Święć się Imię Twoje" ale Jezus owego imienia nie wypowiedział ani razu - nie wypowiedzieli tego imienia także apostołowie i ewangeliści.

Wiemy z kilku tekstów Ewangelii, że Jezus bywał w świątyni jerozolimskiej i czytał Pisma.  Jezus czytał grecką Septuagintę, która nie używała ani imienia Boga ani Tetragramu. Jezus nie wspomniał ani razu o tym, że Septuaginta jest niewłaściwą wersją Starego Testamentu. Najwyraźniej nie widział On w tym absolutnie żadnego problemu.

Mnie osobiście imponuje mądrość Boga Ojca w kwestii Jego imienia.

Zdecydowania większość ludzi na ziemi doskonale wie, o kim jest mowa, kiedy ktokolwiek powie, że wierzy w Boga, Stwórcę Wszechświata, w Tego który rzeczywiście istnieje. Czy ktokolwiek z czytających ma wątpliwości, o Kim napisałem?

Szczególnie interesujący jest jeden przypadek. W Jana 8:44-59 mamy takie wersety:

Jana 8:(37) Wiem, że jesteście potomstwem Abrahama, lecz chcecie mnie zabić, bo słowo moje nie ma do was przystępu. (38) Mówię to, co widziałem u Ojca, a wy także czynicie, co słyszeliście u ojca waszego. (39) Odpowiadając, rzekli mu: Ojcem naszym jest Abraham. Jezus im rzecze: Jeżeli jesteście dziećmi Abrahama, spełniajcie uczynki Abrahama. (40) Lecz teraz chcecie zabić mnie, człowieka, który wam mówił prawdę, którą usłyszałem od Boga: Abraham tego nie czynił. (41) Wy spełniacie uczynki swojego ojca. Na to mu rzekli: My nie jesteśmy zrodzeni z nierządu; mamy jednego Ojca, Boga. (42) Rzekł im Jezus: Gdyby Bóg był waszym Ojcem, miłowalibyście mnie, Ja bowiem wyszedłem od Boga i oto jestem. Albowiem nie sam od siebie przyszedłem, lecz On mnie posłał. (43) Dlaczego mowy mojej nie pojmujecie? Dlatego, że nie potraficie słuchać słowa mojego. (44) Ojcem waszym jest diabeł i chcecie postępować według pożądliwości ojca waszego. On był mężobójcą od początku i w prawdzie nie wytrwał, bo w nim nie ma prawdy. Gdy mówi kłamstwo, mówi od siebie, bo jest kłamcą i ojcem kłamstwa. (45) Ponieważ ja mówię prawdę, nie wierzycie mi. (46) Któż z was może mi dowieść grzechu? Jeśli mówię prawdę, dlaczego nie wierzycie mi? (47) Kto z Boga jest, słów Bożych słucha; wy dlatego nie słuchacie, bo z Boga nie jesteście. (48) Odpowiadając, Żydzi rzekli do niego: Czyż nie mówimy słusznie, że jesteś Samarytaninem i masz demona? (49) Jezus odpowiedział: Ja nie mam demona, ale czczę Ojca mego, a wy mnie znieważacie. (50) Ja zaś nie szukam własnej chwały. Jest taki, kto jej szuka i sądzi. (51) Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam, jeśli kto zachowa słowo moje, śmierci nie ujrzy na wieki. (52) Rzekli mu Żydzi: Teraz wiemy, że masz demona. Abraham umarł i prorocy, a Ty mówisz: Jeśli kto zachowa słowo moje, śmierci nie zazna na wieki. (53) Czyś Ty większy od ojca naszego, Abrahama, który umarł? Także prorocy umarli. Za kogo się uważasz? (54) Odrzekł Jezus: Jeżeli Ja siebie chwalę, chwała moja niczym jest. Mnie uwielbia Ojciec mój, o którym mówicie, że jest Bogiem waszym. (55) I nie poznaliście go, ale Ja go znam; i gdybym powiedział, że go nie znam, byłbym podobnym do was kłamcą. Ale Ja go znam i słowo jego zachowuję. (56) Abraham, ojciec wasz, cieszył się, że miał oglądać dzień mój, i oglądał, i radował się. (57) Wtedy Żydzi rzekli do niego: Pięćdziesięciu lat jeszcze nie masz, a Abrahama widziałeś? (58) Odpowiedział im Jezus: Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam, pierwej niż Abraham był, Jam jest. (59) Wtedy porwali kamienie, aby rzucić na niego, lecz Jezus ukrył się i wyszedł ze świątyni.

W tym fragmencie Jezus oskarżył Żydów o wielbienie szatana oraz posłuszeństwo wobec niego. Kiedy Jezus wypowiedział słowa - "Jam jest", ( czy też "jestem", lub "Jestem który Jestem"), faryzeusze rozpoznali natychmiast imię Boga utożsamiając Jego wypowiedź z bluźnierstwem.

W całym Nowy Testamencie nie mamy ani jednej wzmianki osobistego imienia Boga -mamy coś przeciwnego.  Cały świat ma być zbawiany w imieniu Jezusa. Jezus jest jedynym Zbawicielem.

Jest to zrozumiałe oraz logiczne, ponieważ Bóg Ojciec cały sąd przekazał Synowi i w imieniu Jezusa świat będzie zbawiany.

Kwestia imienia JHWH w starożytnych manuskryptach.

Wielu natychmiast zarzuci, że przecież są kopie starożytnych tekstów z Tetragramem, czyli w Septuagincie Tetragram usunięto - jest więc sfałszowana.

Rozważmy sobie dwie możliwe opcje:

Pierwsza opcja jest nie do przyjęcia. Jedynie druga opcja jest logiczna i istnieją dowody na to, z których znaczną część już przedstawiłem powyżej.

Sprawdźmy trzy papirusy.

Fragment Septuaginty - czyli greckiego przekładu, w którym jest nie tyle Tetragram ale Yahuah.

Drugi fragment z samarytańskiego tekstu - czyli nie jest to fragment Biblii.

Powyższy tekst to słynny Wielki Zwój Izajasza, w którym rzeczywiście istnieje Tetragram w paleo - hebrajskim. Zwój ten jest datowany na lata 120-100 p.n.e. Jest on pisany alfabetem i językiem aramejskim ale Tetragram jest paleo- hebrajskim. ( Mała uwaga - przez wielu lingwistów paleo - hebrajski jest nazywany językiem fenickim i fenickim alfabetem. )

Problem z tym manuskryptem polega na tym, że zaznaczony strzałką tetragram nie jest tetragramem!

Zaznaczona litera, to nie W ale S! Ktoś się podczas fałszerstwa pomylił!

Jak już wspomniałem wcześniej, język grecki czy greckie teksty czyta się od lewej do prawej.

Pierwszy błąd. Wskazany na zdjęciu Tetragram czyta się od prawej. 

Drugi błąd - Tetragram nie posiada samogłosek, ale paleo - hebrajski samogłoski posiadał!

Czyżby fałszerstwo, a raczej próba fałszerstwa?

Zwój ten pochodzi ze zwojów z nad Morza Martwego. Wielu zachwyca się owymi zwojami, ale trzeba rzucić na nie nieco światła.

Któż je tam schował?

Żydowscy wrogowie Chrześcijaństwa, którzy prześladowali i mordowali pierwszych Chrześcijan. Ukryto owe zwoje tuż przed zburzeniem Jerozolimy w roku 70 n.e. Znalezienie zwoju greckiego z Tetragramem jest tak trudne, jak znalezienie igły w stogu siana.

Niewielu zdaje sobie sprawę z tego, ze tzw. żydowski król Herod był Edomitą i Edomici byli dominującą siłą polityczną w czasach Jezusa. To właśnie oni od wielu wieków wielbili Yahweh i parali się czarami i magią. Inni Żydzi stosowali Kabałę oraz Talmud babiloński - obie powstały w Babilonie. Edomici byli oni grupą dominującą w Judei.

Dzisiejsi Żydzi są więc głównie potomkami Edomitów, a nie potomkami rzeczywistych Izraelitów. Temat ten zasługuje na odrębny artykuł.

Z tych przyczyn Jezus wyraźnie powiedział, że został posłany do reszty Izraela.

Mateusza 15:(24) A On, odpowiadając, rzekł: Jestem posłany tylko do owiec zaginionych z domu Izraela.

Jezus ujawniał tajemnice Królestwa Bożego jedynie rzeczywistym Izraelitom, a do reszty mówił głównie w przypowieściach.

Jakie istnieją implikacje używania tych imion ?

Sprawdźmy informację odnośnie słowa Jah - część rzekomego imienia Boga to imię egipskiego boga księżyca! Sprawdź ten link - Jah. Czyli forma Alleluja (HalleluJah) oznacza w rzeczywistości wielbienie jakiegoś demona egipskiego. Allelujah w rzeczywistości oznacza - niech nam świeci (iluminuje) Jah, czyli... wielbienie demona lub samego Lucyfera!

Jahwe oraz Jehowa to znane dzisiejsze masońskie imiona, które są używane w masońskich tajnych ceremoniach i rytuałach. Wiemy także, że Masoneria wielbi szatana! Masoneria a także KRK także używają Tetragramu w wielu miejscach i tekstach.

Masoneria także używa imienia Jahbulon. ( Sprawdź w Wikipedii! -> Jahbulon. )

 


 

Symbolizm KRK oraz Masonerii jest do siebie bardzo  podobny. Najwyraźniej obie grupy wielbią tego samego boga! Wszystkie formy - Jehowa, Jahwe i Jah są używane także przez Kabałę. Jest to najmocniejsza forma czarów i magii na naszej planecie.

Wszystkie te formy oznaczają wielbienie... SZATANA!

Interesujący artykuł na temat magii i czarów, który wyraźnie ukazuje nam, masowe używanie tzw. świętych imion w rytuałach satanistycznych i magicznych. MAGIA CEREMONIALNA - rytuały - http://rafal-egzorcysta.fm.interia.pl/3.html

Cytat:

Kolejno przesuwa sie reke na wysokosc prawego uda, potem na poziom lewego ramienia, nastepnie prawego i z powrotem na poziom lewego uda. Wypowiedz (tj. wibruj): IHVH (Yod-He- Vau-He) Obróc sie w kierunku poludniowym. Narysuj w ten sam sposób pentagram i wypowiedz: ADNI (Adonai) Obróc sie w kierunku zachodnim. Narysuj pentagram i wypowiedz: AHIH (Eheieh) Obróc sie w kierunku pólnocnym. Narysuj pentagram i wypowiedz: AGLA (Agla) Obróc sie i znów stan twarza skierowana w kierunku Wschodu. b) Stan w rozkroku i rozlóz rece i trzymaj je równolegle do ziemi, tak aby twoje cialo przypominalo pentagram. Wypowiedz: "Przede mna Rafael. Za mna Gabriel. Po mej prawej rece Michal. Po mej lewej Uriel." c) Stojac ciagle w pozycji pentagramu powiedz: "Przede mna plonie pentagram, a za mna lsni szescioramienna gwiazda". Na slowa "...plonie pentagram..." wyobraz sobie kolo z bialych lub fioletowych plomieni laczace narysowane wczesniej pentagramy wokól ciebie na wysokosci serca. III. Krzyz Kabalistyczny Na zakonczenie rytualu powtórz punkty od I-1 do I-7. Tak oto przedstawia sie najbardziej podstawowa i prosta wersja tego rytualu. A wkrótce wiecej szczególów na temat praktykowania tego rytualu.

Jak w tym przypadku wyglądają Świadkowie Jehowy, wielbiący Jehowę oraz jego Nowy Porządek Świata czyli.. NWO!?

Według Strong Concordance hebrajskie słowo 'hovah" oznacza - ruin, mischief.

Ruin - zburzyć, zniszczyć, zrujnować; doprowadzić do ruiny

hhttp://www.dict.pl/dict?word=ruin&words=&lang=EN

Poniżej translacja na polski - http://translate.google.pl/translate?js=n&prev=_t&hl=pl&ie=UTF-8&layout=2&eotf=1&sl=en&tl=pl&u=http%3A%2F%2Fstrongsnumbers.com%2Fhebrew%2F1943.htm&act=url

Mischief - szkoda, intryga, figlarność, psota, mąciwoda, podżegacz, krzywda

http://www.dict.pl/dict?word=mischief&words=&lang=EN

 

 

Forma - Jehowa oznacza - niszczycielskiego mąciwodę, podżegacza i krzywdziciela!

 

W tym przypadku wymowa hebrajskiego imienia Boga, utożsamiająca Go z mąciwodą, podżegaczem i krzywdzicielem jest najwyraźniej świadomym celem przywódców tej organizacji.

Wynika z tego wyraźnie, że wszystkie trzy formy: Jahwe, Jehowa oraz Jah to imiona bóstw pogańskich, czyli... demonów.

Wyrażenie - alleluja oznacza światłość dla Jah - egipskiego boga księżyca.

Podsumujmy.

Na podstawie przedstawionych dowodów można śmiało postawić następujący wniosek.

Jeżeli teoria języka staro hebrajskiego w ogrodzie Eden jest zgodna z prawdą, linia czasowa zmian językowych Izraela wygląda bardzo prosto i jest niezwykle interesująca.

Jeszcze raz podkreślę, że staro hebrajski i grecki są do siebie niezwykle podobne.

Pytanie retoryczne: Znajomość którego języka jest pomocna w zrozumieniu Biblii?

Nigdy nie ufaj źródłom żydowskim, zwłaszcza w sprawach Biblii. Żydzi praktycznie nigdy za wiele ze Słowa Bożego rozumieli i nadal sytuacja się w tej kwestii nie zmieniła. Biblia jest wręcz przepełniona dowodami na ich zupełną ignorancję Prawa Bożego, a Bóg był zmuszony do anulowania Przymierza z Izraelem z powodu niemal chorobliwej niechęci Izraelitów do Prawdy Słowa Bożego oraz do ich Boga.

Zabójstwo Syna Bożego rękami rzymskiego żołdactwa to szczytowy błąd byłego Narodu Wybranego a obecne masowe ataki syjonistycznych mas mediów na Chrześcijaństwo są wymownym dowodem na to, że nic się w tej mierze nie zmieniło. Istnieją nieliczne wyjątki Żydów, którzy są Chrześcijanami, ale i oni nadal lgną oni do kolosalnych błędów z przeszłości i często wywierają presję na innych, aby celebrować sabat, Paschę czy inne żydowskie święta i obyczaje.

Wywiera się także naciski na studiowanie języka hebrajskiego w celu 'lepszego' zrozumienia Biblii i wielu z nich stara się także nas przekonać do żydowskich imion Boga i Jezusa i pozdrowień typu - shalom i.t.p.

Rozpowszechniany jest nielogiczny mit - chcesz zrozumieć Biblię, zapytaj Żydów. Trudno o większy błąd!

Pozytywna nutą jest to, że niektóre polskie Biblie są wyjątkowo dokładnymi przekładami Pisma Świętego. (Poza błędnymi tłumaczeniami słów greckich na piekło!)

Za najdokładniejszy przekład osobiście uważam Biblię Gdańską a Biblia Warszawska jest także bardzo dobrym przekładem. Najmniej wiarygodnymi przekładami Słowa Bożego są: Biblia Tysiąclecia II wydanie oraz Przekład Nowego Świata Świadków Jehowy. Towarzystwo Strażnica posunęło się nawet do tego, że umieszcza bluźniercze imię Jehowa w Nowym Testamencie! Jeżeli tego imienia nie ma w żadnym oryginalnym manuskrypcie - ich praca nie może być nazwana tłumaczeniem, ale opracowaniem.

Jest niezwykle budujące, że  Bóg rzeczywiście zadbał o to, abyśmy mieli wierne przekłady Jego Słowa, które jest czystą Prawdą.

I jeszcze jedna ciekawostka.

"Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje." Teraz owo słynne zdanie ma znacznie głębszy sens, prawda?

 

Uaktualnienie 5 Września 2011.

Otrzymałem wiele pytań w kwestii nazewnictwa, które podobno zawiera tzw. skróconą część imienia Boga, czyli Yah. (Egipski bóg księżyca.) Wystarczy nieco poszukać, aby znaleźć coś takiego, jak posążki Yah, sprzedawane przez Hermitage Muzeum.

Naciśnij na rycinę, aby dotrzeć do tej witryny, opisu oraz większego zdjęcia.

Skąd się wziął w setkach miejsc w Biblii Yah - bóstwo księżyca? Wielu twierdzi, że wielka ilość imion proroków, świętych miejsc i oczywiście imię samego Boga zawiera Yah. Podaje się przykłady - YeremaYah, IsaJah, Jah-shuah i wiele, wiele innych.

Źródłem tych imion i nazw są tylko i wyłącznie testy masoreckie w języku nowo hebrajskim oraz alfabecie pozbawionym samogłosek. W Septuagincie Yah nie istnieje.

II Mojżeszowa 3:(14) A Bóg rzekł do Mojżesza: Jestem, który jestem. I dodał: Tak powiesz do synów izraelskich: Jahwe posłał mnie do was! Biblia Warszawska.

Ten sam werset w greckiej Septuagincie, której używał Jezus.

II Mo 3:(14) kai eipen o qeos pros mwushn egw eimi o wn kai eipen outws ereis tois uiois israhl o wn apestalken me pros umas

Nie ma Yah, czy Jah. Dlaczego ten werset w Biblii Warszawskiej posiada imię Jahwe?  Ponieważ ST w Biblii Warszawskiej był właśnie tłumaczony z kopii masoreckich; z języka hebrajskiego.

Inny, jeszcze bardziej drastyczny przykład. W niemal każdym polskim przekładzie ST mamy w tym wersecie - Jahwe.

II Mojżeszowa 6:(3) Objawiłem się Abrahamowi, Izaakowi i Jakubowi jako Bóg Wszechmocny, lecz imienia mojego Jahwe im nie objawiłem. BW

Ten sam werset w Septuagincie.

II Mo 6:(3) kai wfqhn pros abraam kai isaak kai iakwb qeos wn autwn kai to onoma mou kurios ouk edhlwsa autois

Nie ma Jahwe! Poniżej przykład imienia Jeremiasza.

Jeremiasza 1:1 BW (1) Słowa Jeremiasza, syna Chilkiasza, z rodu kapłańskiego w Anatot, w ziemi Beniamina,

Jer 1:(1) to rhma tou qeou o egeneto epi ieremian ton tou celkiou ek twn ierewn os katwkei en anaqwq en gh beniamin

Nie ma Jah w końcówce.

Przykład Izajasza.

Izajasza 1:(1) Widzenie Izajasza, syna Amosa, dotyczące Judy i Jeruzalemu w czasach królów judzkich: Uzjasza, Jotama, Achaza i Hiskiasza.

Kilka imion, z Izajaszem włącznie, co do których twierdzi się, że zawierają Yah.

Ale nie w Septuagincie! Wyraźnie widać, że zamiast Yah mamy - ias.

Iz 1:(1) orasis hn eiden hsaias uios amws hn eiden kata ths ioudaias kai kata ierousalhm en basileia oziou kai iwaqam kai acaz kai ezekiou oi ebasileusan ths ioudaias

Na temat Alleluja(h) napiszę w najbliższym czasie. Podam jedynie, że ani alleluja, ani allelujah czy HalleluYah - to nie są słowa hebrajskie, nie są to słowa greckie i nie występują one w żadnych oryginalnych tekstach greckich.

Allelujah oznacza światłość dla Yah!

Yahweh w egipskich manuskryptach.

Niezwykle interesujące jest to, że wiele informacji na temat Yah lub Yaweh mamy w egipskich tekstach. Jest tego sporo. Często występuje egipska fraza - t3 sh3sw ya-h-wa. Jej znaczenie jest wielce interesujące.

Tłumacząc na polski zdanie to brzmi: "ziemia koczowników wielbiących Yahweh". Mowa o.. Edomitach - potomkach Ezawa którzy ewidentnie wielbili boga Yahweh. Ciekawe jest to, że owe teksty są datowane na okres przed wyjściem Izraelitów z Egiptu. Jest także tekst na tzw. Stelli Moabickiej, na której także (podobno) widnieje tetragram. który w tym kontekście nie ma niczego wspólnego z Izraelem.

W sumie z tym tetragramem to nic pewnego ponieważ na polskiej Wikipedii jest ewidentna manipulacja językowa. Zwróćmy uwagę na to zdanie:

"Dokument został spisany w języku moabickim przy pomocy alfabetu paleo-hebrajskiego, który był oparty na znakach fenickich."

Tym językiem, czyli paleo-hebrajskim posługiwał się cały region z Izraelem włącznie. Oczywiście jest to alfabet paleo-hebrajski i prawdą jest że jest oparty na znakach fenickich czy raczej są to znaki fenickie, które są niemal identyczne jak znaki greckie.

Ale dlaczego mamy tłumaczenie na Wikipedii z języka hebrajskiego i widzimy wyraźnie znaki alfabetu hebrajskiego, który powstał dopiero w czasach Jezusa!

Czas powstania Meszy jest datowany na 840 lat p.n.e.  Wystarczy popatrzeć na zdjęcie Meszy, aby zauważyć rzeczywiste znaki paleo-hebrajskie (czy też fenickie) ale tłumaczenie jest  z alfabetu  i języka hebrajskiego który nie posiada samogłosek. A paleo-hebrajski je posiada!


Naciśnij na ten mały obrazek, aby załadować pełny obraz. Otworzy się w nowym oknie.

Co jest jeszcze dziwniejsze, w lewym górnym roku tego artykułu jest prawidłowy paleo-hebrajski, tuż pod napisem: Fragment tłumaczenia wg. Gądeckiego.

Jako ciekawostkę przytoczę wersety biblijne, który rzucą nam więcej światła w tym temacie.

II Królewska 1:(1) Po śmierci Achaba odpadli Moabici od Izraela. (2) Pewnego razu spadł Achazjasz poprzez ogrodzenie z balkonu swej górnej komnaty w Samarii i zachorował; wysłał przeto posłów, dając im polecenie: Idźcie i dowiedzcie się u Belzebuba, boga Ekronu, czy wyzdrowieję z tej mojej choroby.

Tak wierzył w Boga Izraela Achazjasz.

II Królewska 3:(1) Jehoram, syn Achaba, objął władzę królewską nad Izraelem w Samarii w osiemnastym roku panowania Jehoszafata, króla judzkiego, i panował dwanaście lat. (2) Czynił zaś to, co złe w oczach Pana, wszakże nie w tej mierze, co jego ojciec i jego matka, gdyż usunął posąg Baala, jaki kazał sporządzić jego ojciec. (3) Jednakże brnął w grzechach, do których przywiódł Izraela Jeroboam, syn Nebata, i od nich nie odstąpił. (4) Mesza, król Moabu, był hodowcą owiec i składał królowi izraelskiemu jako roczną daninę sto tysięcy owiec i wełnę ze stu tysięcy baranów.

Właśnie Baalem nazywano także Yahweh! Miał on małżonkę - Aszera. Stella Moabicka mówi o naczyniach Yahweh czyli Baala. Tak postępowali królowie izraelscy i judzcy. Pytano o wyrocznie Belzebuba (demona) a Menasses spalił swego syna na ofiarę dla Marduka. To była jedna z przyczyn pierwszego zburzenia Jerozolimy oraz 70-cio letniej niewoli babilońskiej.

Bóg Yahweh był bogem Edomitów i innych plemion kananejskich.

Korespondowałem z jednym ze Świadków Jehowy, oburzonego pierwszą wersją tego artykułu. Skopiowałem jego odpowiedź na moją pracę i podczas przeglądania jego pracy, natrafiłem na wiele materiałów, które potwierdzają w pełni to, co jasno wyłuszczyłem oraz udokumentowałem w tym artykule. Link do jego riposty.

Są tam takie teksty.

"Dlaczego zatem imię Boże nie występuje w ocalałych manuskryptach Chrześcijańskich Pism Greckich, czyli tzw. Nowego Testamentu?

Najwyraźniej do czasu, gdy powstały te odpisy (III w. n.e. i potem), w oryginalnym tekście spisanym przez apostołów i uczniów dokonano pewnych zmian. Imię Boże w postaci tetragramu kopiści zastąpili słowami Kýrios i Theòs (ILUSTRACJA, t. 1, s. 324). Fakty wskazują, że właśnie tak postąpiono w późniejszych odpisach Septuaginty, przekładu Pism Hebrajskich.(....) "

Mamy więc kolejne potwierdzenie faktu, ze tzw. 'imię' Boże nie występuje w żadnych greckich manuskryptach z Nowego Testamentu. Towarzystwo Strażnica niejednokrotnie to przyznaje.

Jest jeszcze lepiej. Następny fragment:

ARCHEOLOGIA IMĘ BOŻE W PALEOHEBRAJSKIM.

Odkrycia archeologiczne. Fragmenty naczyń glinianych to najliczniejsze znaleziska podczas wykopalisk archeologicznych. Niegdyś skorupy takie mogły służyć do rozgarniania popiołu lub czerpania wody (Iz 30:14). Ale zarówno w Egipcie, Mezopotamii, jak i na całym starożytnym Bliskim Wschodzie używano ich przede wszystkim jako taniego materiału pisarskiego. Na glinianych skorupkach napisano np. słynne „listy z Lakisz”, w których wielokrotnie występuje imię Boże, Jehowa (w postaci tetragramu: JHWH).(.....)W ruinach pałacu królewskiego w Samarii odnaleziono przeszło 60 ostraków zapisanych atramentem literami paleo-hebrajskimi. Są to przypuszczalnie sprawozdania o plonach winnic, w większości sporządzone chyba za panowania Jeroboama II. Oprócz nazw miejscowości widnieją na nich imiona, które niekiedy mają postać złożoną — w ich skład wchodzi słowo Baal, El lub Jehowa.(.....)

ARCHEOLOGIA BIBLIJNA-IMIĘ BOŻE I FORMA JEGO ZAPISYWANIA PRZED UPROWADZENIEM W NIEWOLĘ BABILOŃSKĄ. TE POZABIBLIJNE ŚWIDECTWA ARCHEOLOGICZNE JASNO WSKAZUJĄ, ŻE IMIĘ BOŻE JHWH BYŁO WÓWCZAS POWSZECHNIE UŻYWANE. (....)

Lachisz (Lakisz), miasto leżące 44 km na zach. pd. zach. od Jerozolimy, było ważną twierdzą strzegącą Wyżyny Judzkiej. W Jeremiasza 34:7 prorok opisuje, jak wojska Nebukadnessara „walczyły przeciw Jerozolimie i przeciw wszystkim miastom Judy, które pozostawiono, przeciw Lachisz i przeciw Azece; one bowiem, miasta warowne, były tymi z miast Judy, które pozostały”. Wykopaliska w Lachisz wykazały, że w ciągu niewielu lat miasto dwukrotnie spłonęło — co przypuszczalnie odpowiada dwom atakom Babilończyków (618-617 oraz 609-607 p.n.e.) — po czym przez dłuższy czas było niezamieszkane. W popiołach po drugim pożarze odnaleziono 21 ostraków (zapisanych skorupek ceramicznych), które najprawdopodobniej są częścią korespondencji prowadzonej tuż przed ostatecznym atakiem Nebukadnessara, zakończonym zburzeniem miasta. Owe „listy z Lakisz”, wysłane z ocalałych placówek judzkich do Jaosza, wojskowego komendanta tego miasta, świadczą o tym, że były to trudne i niespokojne czasy (ILUSTRACJA, t. 1, s. 325). W liście nr IV można przeczytać: „Oby JHWH [Jehowa] dał memu panu usłyszeć nawet teraz pomyślne wieści. (...) Wypatrujemy sygnałów ogniowych z Lachisz, zgodnie ze wszystkimi wskazówkami mego pana, ponieważ nie widzimy Azeki”. Fragment ten wyraźnie nawiązuje do sytuacji opisanej w przytoczonych powyżej słowach z Jeremiasza 34:7 i zdaje się sugerować, że Azeka już padła lub przynajmniej nie wysłała spodziewanych sygnałów dymnych.

W liście nr III, napisanym przez „Hoszajasza”, powiedziano m.in.: „Niech JHWH [Jehowa] sprawi, żeby pan mój usłyszał wieści o pokoju! (...) I przekazano ustnie twemu słudze wiadomość: ‚Dowódca wojsk Koniasz, syn Elnatana, zszedł, aby się udać do Egiptu, a do Hodawiasza, syna Achijasza, i jego ludzi posłał, aby uzyskać od niego [zaopatrzenie]’”. Słowa te mogą potwierdzać, że Juda zwróciła się o pomoc do Egiptu, co potępili prorocy (Jer 46:25, 26; Eze 17:15, 16). Imiona Elnatan i Hoszajasz, które pojawiają się w pełnym tekście tego listu, występują również w Jeremiasza 36:12 i 42:1. W księdze tej można też napotkać inne imiona wymienione w „listach z Lakisz”: Neriasz, Jaazaniasz i Gemariasz (Jer 32:12; 35:3; 36:10). Trudno powiedzieć, czy w każdym wypadku chodzi o tę samą osobę, ale sama zbieżność imion jest godna uwagi, jako że Jeremiasz żył właśnie w owych czasach.

Szczególnie interesujące jest częste używanie w „listach z Lakisz” tetragramu, co dowodzi, że ówcześni Żydzi nie obawiali się posługiwać imieniem Bożym. Ciekawe znalezisko stanowi też odcisk pieczęci z napisem „Gedaliasz, który jest nad domem”. Imię Gedaliasz nosił namiestnik Judy ustanowiony przez Nebukadnessara po upadku Jerozolimy i wielu uważa za prawdopodobne, że to właśnie jego wymieniono na tej pieczęci (2Kl 25:22; por. Iz 22:15; 36:3).(....)

Podkreślenia i pogrubienia - thewordwatcher .

Ten tekst jasno dowodzi, że w tym okresie kult Yahweh był niezwykle rozpowszechniony w tym regionie. Problem polega na tym, że kult ten miał wpływ na Izrael i Judę, którzy odstąpili od Boga Izraela i zaczęli wielbić Yahweh - Baala oraz Astartę, królową niebios, małżonkę Yahweh.

To nie okoliczne narody przejęły wierzenia Izraelitów, ale Izraelici splamili się wierzeniami Kanaanu, za co zostali przez Boga surowo i słusznie ukarani. Więcej w linku - Czy współczesny Izrael jest nadal Narodem Wybranym przez Boga ?

Kolejny argument przeciwko imieniu Boga.

Przecież Bóg osobiście pisał, dając Mojżeszowi Dekalog. Czy podał na piśmie swoje Imię? Oczywiście że nie. Czy można sobie wyobrazić Boga używającego nowoczesnego żydowskiego alfabetu, który nie jest w stanie odtworzyć prawidłowo Jego Imienia? Przykazania Boże były podane w alfabecie paleo hebrajskim , który zawierał samogłoski i był podobny do greckiego.

W tekstach tych JHWH nie występuje, oczywiście poza tekstem masoreckim.

W kontekście tego artykułu poniższy werset nabiera doskonałego znaczenia.

Dzieje 4:(10) to niech wam wszystkim i całemu ludowi izraelskiemu wiadome będzie, że stało się to w imieniu Jezusa Chrystusa Nazareńskiego, którego wy ukrzyżowaliście, którego Bóg wzbudził z martwych; dzięki niemu ten oto stoi zdrów przed wami. (11) On to jest owym kamieniem odrzuconym przez was, budujących, On stał się kamieniem węgielnym. (12) I nie ma w nikim innym zbawienia; albowiem nie ma żadnego innego imienia pod niebem, danego ludziom, przez które moglibyśmy być zbawieni.

Uaktualnienie - 5 Listopada 2011.

Niezwykle ważny temat dla (moim zdaniem) zdecydowanej większości Chrześcijan. Z tej przyczyny podaję kilka nowych dowodów w tym ważnym temacie.

Podesłano mi świetny artykuł, ukazujący wielce negatywne wpływy Żydów na Stary Testament, częste fałszerstwa manuskryptów i celowe zmiany oryginalnego tekstu ST.

Fragment tekstu znanego na świecie Chrześcijanina żydowskiego, Izraela Shamira, który w pełni ujawnia owe oszustwa i fałszerstwa. Link do oryginalnego artykułu - http://www.israelshamir.net/Polish/Translate-Bible-pl.htm. W tym linku przedstawiam najistotniejszą jego część. Podejrzewam, że pan Shamir nie jest zorientowany w tym, że współczesny hebrajski, to nie starożytny hebrajski. Bardzo wielu ludzi popełnia ten błąd.

Przetłumaczmy Biblię na hebrajski!

Istotny dowód na no, że współczesny hebrajski nie ma nic wspólnego z biblijnym staro (paleo) hebrajskim.

Źródło - http://en.wikipedia.org/wiki/Classical_Hebrew

Zdanie, które to doskonale potwierdza.

"However the Aramaic script gradually displaced the Paleo-Hebrew script for the Jews, and it became the source for the modern Hebrew alphabet. All of these scripts were lacking letters to represent all of the sounds of Biblical Hebrew, though these sounds are reflected in Greek and Latin transcriptions of the time."

Jednak aramejski skrypt stopniowo wyparł Paleo-hebrajski skrypt dla Żydów, i stał się źródłem dla współczesnego alfabetu hebrajskiego. We wszystkich skryptach brakowało liter reprezentujących wszystkie dźwięki z Biblii hebrajskiej, ale te dźwięki są odzwierciedlone w greckiej i łacińskiej transkrypcji tego okresu.

Biblijny hebrajski tak drastycznie różni się od współczesnego hebrajskiego, że nowoczesny hebrajski nie posiada liter, które mogłyby prawidłowo odtworzyć starożytny biblijny hebrajski. Całkowicie odmienna pisownia, alfabet i nawet dźwięki. Nic dziwnego, że ludzie mówiący po aramejsku nie mogli zrozumieć staro-hebrajskiego, jeżeli się tego języka nie uczyli.

Znalazłem także jeszcze jeden, koronny dowód na to, że paleo-hebrajski posiada samogłoski.

Poniższy film jest wyprodukowany przez organizację, która specjalizuje się w biblijnym hebrajskim (paleo) link do witryny - http://www.ancient-hebrew.org/

Film analizuje litery alfabetu paleo-hebrajskiego, Zaczyna od litery A, czyli od... samogłoski! Litera ta nazywa się ALEF. W 55 sekundzie filmu podaje się wymowę owej litery. Jest to oczywiście samogłoska - A!

Nie trzeba znać języka angielskiego, aby zrozumieć to, co się widzi na ekranie i jak to się wymawia. W 1.03 minucie mamy wymienioną następna samogłoskę - E oraz jej wymowę. Te samogłoski były w użyciu od co najmniej 1500 roku p.n.e..

Zatem Mojżesz je używał oraz używał je Bóg pisząc osobiście swoje przykazania na glinianych tablicach. W tym świetle jest oczywiste, że ani Mojżesz ani Bóg nie mogli się mylić co do imienia czyli tetragramu i pomijać samogłoski po to, aby utworzyć znane nam już zamieszanie, którego efektem jest brak zgodności co do prawidłowej wymowy tegoż.

Czyżby błąd Boga? ABSOLUTNIE NIE!

Jest to rezultat ludzkich kłamstw, oszustw oraz celowych manipulacji.

Poniżej linki do moich wypowiedzi na gorąco w tym temacie na znanym chrześcijańskim forum. Można sprawdzić reakcje ludzi, którzy nie zgadzają się z tym artykułem oraz sprawdzić wagę ich kontra argumentów oraz wyciągnąć z tego własne wnioski.

 
Uaktualnienie - 5 Grudnia 2011.

Powstał także film, w którym są ukazane dodatkowe elementy owej szatańskiej konspiracji, nie występujące w tym artykule.

 

Wielu używa argumentu, że przecież  Bóg wyraźnie powiedział w przykazaniach -

Wyjścia 20:7 Nie nadużywaj imienia Pana, Boga twojego, gdyż Pan nie zostawi bez kary tego, który nadużywa imienia jego.

Czyli powstaje argumentacja, że coś tutaj nie jest w porządku.

Pierwsza kwestia rzucająca się w oczy to... brak owego imienia w przykazaniach.

Druga kwestia to właściwe zrozumienie w tym kontekście terminu - imię. Oprócz imienia nadanego przez rodziców - termin - imię oznacza także reputację, sławę, opinię, czyli tzw. dobre lub złe imię.

Biblia nazywa Boga, Bogiem oraz Panem. Termin - Bóg oznacza Boga, Stworzyciela Nieba, Ziemi i całego wszechświata. Niemal każda osoba na globie ziemskim doskonale wie, o kim mówimy, jeżeli powiemy Bóg, Stwórca Wszechświata, albo Bóg, autor Biblii.

W tym przypadku słowo Bóg jest praktycznie imieniem, które określa jednoznacznie Stwórcę - zwłaszcza, jeżeli napiszemy to z dużej litery. Zwracamy się do niego - o Boże, Panie nasz, Stwórco miłosierny i wiele innych.

Jak więc można zrozumieć zakaz nadużywania imienia Pana?

Najwyraźniej Bóg kategorycznie zabronił używania Jego Osoby do rzeczy czczych i błahych. Nie zgadza się On - i słusznie, aby ktokolwiek z nas szargał Jego reputację, honor i dobre imię.

Niestety zakaz ten jest notorycznie łamany. Używa się Bożego imienia czyli reputacji w zupełnie niewłaściwy sposób. Znamy to doskonale - przerywniki czy ozdobniki w naszej potocznej mowie - na miłość Boską, w imię Boga, o Boże, o mój Boże, ło Jezusicku kochany, czy kilka innych przerywników, które czasami występują bardzo często w sytuacjach nieprzyzwoitych. W krajach anglo-języcznych podczas stosunków seksualnych - zwłaszcza w filmach porno masowo jest stosowany okrzyk - "Oh my God".("O mój Boże")

Właśnie w takim kontekście człowiek zupełnie ignoruje swego Stworzyciela i wręcz kpi sobie z Niego, bez jakiegokolwiek szacunku czy respektu.

Taki ohydny i bezceremonialny stosunek do jego Imienia czyli reputacji i chwały jest kategorycznie przez Boga zabroniony. Do tej pory nasz Stwórca cierpliwie znosił takie obelgi o brak szacunku i pokory. Jego pobłażliwość niedługo się skończy.

Podsumowanie.

Poniżej link do diagramu, który w prosty sposób wyjaśnia historię języka Biblii.

Napisane 28 Sierpnia 2011
Ostatnie uaktualnienie 22 Stycznia 2012.