Jak i kiedy obchodzić Pamiątkę!?

Ostatnie uaktualnienie: 24 Grudnia 2012

 

Artykuł ten był wielokrotnie zmieniany. Tym razem zmiana jest ostateczna.

Temat Pamiątki jest 'wynalazkiem' apostoła Pawła i Ewangelisty Łukasza, jego ucznia. W żadnych innych materiałach nie mamy polecenia Isusa celebrowania Ostatniej Wieczerzy.

Nie ma o tym w pozostałych trzech Ewangeliach ani w Objawieniu. Wynika stąd prosty wniosek. Celebrowanie Pamiątki nie jest przykazaniem czyli nie jest grzechem brak celebracji Ostatniej Wieczerzy.

Czy możemy ją jednak obchodzić?

Oczywiście że tak! Nie ma przecież zakazu! Zwróćmy uwagę na wiele różnych zwyczajów, które zostały zaaprobowane przez Chrystusa. Wesele. Stary Testament nie wspomina o weselu czy ślubie jaki dzisiaj znamy. Niemniej jest to piękny zwyczaj, nie bałwochwalczy i sam Isus uczestniczył w uczcie weselnej a nawet w cudowny sposób zamienił wodę w wino w Kanie Galilejskiej.

Chrzest Jana Chrzciciela. Chrystus uznał chrzest Jana i także nauczał o potrzebie chrztu jako publicznego symbolu obmycia się z grzechów. Czy jest to przykazanie? Pytanie te pozostawię bez odpowiedzi.

W tym świetle obchodzenie Pamiątki nie jest czymś niewłaściwym. Ale trzeba pamiętać o jednej niezwykle istotnej sprawie.

Wino symbolizuje krew Baranka a nie jest Jego krwią, jak uczą religie! Podobnie jest z chlebem. Symbolizuje on ciało Chrystusa a nie jest on ciałem rzeczywistym. Nie następuje żadna cudowna przemiana magiczna.

Właśnie tutaj jest poważny problem.

Nazywanie wina krwią Chrystusa jest aktem magii i nazywanie chleba ciałem Chrystusa jest także aktem magii. Znacznie więcej na temat owej magii w linku - Czy tradycyjny Kościół Katolicki uprawia Magię?

Mówiąc najprościej, jeżeli ktoś chce w taki sposób od czasu do czasu upamiętnić wartość ofiary naszego Zbawiciela, można to zrobić w sposób opisany poniżej lub w jakikolwiek inny sposób, który ma szczerą chęć oddania chwały naszemu Zbawicielowi.

Może to być właśnie Pamiątka lub... spotkanie przy obiedzie z kilkoma innymi naśladowcami Chrystusa i taki obiad uznać wraz z odpowiednią modlitwą za akt uwielbienia Chrystusa za jego ofiarę.

Praktycznie każdy pomysł jest dobry, jeżeli naszym celem jest uwielbienie naszego Zbawiciela w jakiś specjalny sposób.

Niemniej... najlepszym sposobem uwielbienia Go jest... dobry uczynek ku Jego chwale.

Postępujmy w tej kwestii według naszego sumienia.

Poniżej niemal oryginalny artykuł, rzucający wiele światła na to, czym Pamiątka nie jest!

 


Pamiątka nie jest Paschą!

Żadne święta ze Starego Przymierza nas nie obowiązują , i święto Paschy nie jest także wyjątkiem. Z tej właśnie przyczyny Pamiątka śmierci Isusa Chrystusa nie jest świętem.

Pamiątka jest po prostu chrześcijańskim zwyczajem.

Dlatego, że nie jest świętem, nie posiada żadnej daty, która byłaby obowiązująca.

Każdy może obchodzić Pamiątkę Jego śmierci, każdego dnia i przy każdej okazji.

Kiedy żydowscy Chrześcijanie spostrzegli, że poganie także przyjmowali chrzest, nastąpił spory rozłam pomiędzy pierwszymi chrześcijanami, ponieważ żydowscy chrześcijanie uważali, że pogańscy chrześcijanie powinni obchodzić wszystkie przepisy Prawa włącznie z sabatem oraz obrzezaniem.

Zebrali się więc apostołowie i po zebraniu oświadczyli: "Mamy więc w tym miejscu decyzję Ducha Bożego odnośnie nie żydowskich chrześcijan."

Mamy więc poniżej werset starannie unikany przez sabatystów.

Dzieje 15:28 Postanowiliśmy bowiem, Duch Święty i my, nie nakładać na was żadnego ciężaru oprócz tego, co konieczne. 29 Powstrzymajcie się od ofiar składanych bożkom, od krwi, od tego, co uduszone, i od nierządu. Dobrze uczynicie, jeżeli powstrzymacie się od tego. Bywajcie zdrowi!»

Tylko tyle nas obowiązuje z całego Starego Przymierza., czy też Testamentu.

Odnośnie Pamiątki Chrystus nie ustalił żadnej daty ani żadnego rytuału. Zebrano się, aby obchodzić Paschę i nawet nie wiemy dokładnie, czy był to posiłek paschalny czy tzw. seder.

Także nie wiemy, czy Isus i apostołowie jedli chleb przaśny, czy też nie.

Po prostu Isus łamał chleb i powiedział - "Czyńcie to na moją pamiątkę, ILEKROĆ będziecie jeść i pić." Apostołowie robili to bardzo często i nazywali to... łamaniem chleba.

Jest więc oczywiste, że Isus ustanowił ZWYCZAJ a nie święto.

Po za tym nie ograniczył tego do określonej daty ale powiedział - "ilekroć będziecie jeść i pić."

Wystarczy więc połamać chleb, rozdać rodzinie, a podczas połamania 'pobłogosławić' go, czyli poprosić o błogosławieństwo Isusa - króciutka modlitwa.

Zjeść normalnie wieczerzę a PO WIECZERZY zrobić dokładnie to samo z winem. Modlitwa może być mniej więcej taka.

"Panie nasz, Isusie Chrystusie - dziękujemy Ci za to wino (chleb) które symbolizuje twoje ciało i krew, wydane za nasze grzechy i prosimy Cię o pobłogosławienie tego symbolu - Niech się tak stanie"

Według NT tak to robili pierwsi Chrześcijanie. Najwyraźniej Duch Boży nie wspomniał o sabacie, ponieważ postanowił... "nie nakładać na was żadnego ciężaru oprócz tego, co konieczne."

Czytając Nowe Przymierze wydaje się oczywiste, że Isus nie ustanowił nowego rytuału ani święta.

Isus jedynie powiedział: - Czyńcie to na moją pamiątkę.

Przede wszystkim powinniśmy obchodzić to w podobny sposób, w jaki obchodził Isus.

Isus spożywał posiłek wieczorny w gronie najbliższych apostołów czyli swoich naśladowców, podobnie i my powinniśmy to czynić w małym gronie naśladowców naszego Pana i Króla. Często bywa tak, że owo 'czynienie' obchodzi się w gronie najbliższych, oczywiście rodzina także uważa Isusa za swojego Zbawiciela. Jeżeli takiej możliwości nie posiadamy, nie widzę biblijnego zakazu, aby obchodzić to samemu - nawet jeżeli jest się samotną kobietą.

Łukasza 22 rozdział tak nam to opisuje:

19 Następnie wziął chleb, odmówiwszy dziękczynienie połamał go i podał mówiąc: «To jest Ciało moje, które za was będzie wydane: to czyńcie na moją pamiątkę!» 20 Tak samo i kielich po wieczerzy, mówiąc: «Ten kielich to Nowe Przymierze we Krwi mojej, która za was będzie wylana.

Nie ma ani słowa o rodzaju chleba w żadnym sprawozdaniu a jest ich kilka.

1 Koryntian 11:(23) ...Pan Isus tej nocy, której był wydany, wziął chleb,(24) a podziękowawszy, złamał i rzekł: Bierzcie, jedzcie, to jest ciało moje za was wydane; to czyńcie na pamiątkę moją. (25) Podobnie i kielich po wieczerzy, mówiąc: Ten kielich to nowe przymierze we krwi mojej; to czyńcie, ilekroć pić będziecie, na pamiątkę moją

Napojem jest czerwone wino - wytrawne czy słodkie, nie ma większej różnicy w rodzaju wina ale jedna rzecz jest chyba oczywista. Wino to musi mieć kolor czerwony, ponieważ symbolizuje krew.

Usiadłszy w ciszy przed stołem, mężczyzna - ponownie narodzony chrześcijanin powinien wziąć do ręki chleb, połamać go na kawałki i po krótkiej modlitwie, dziękując Stwórcy za ten dar a także przypominając, co ten szczególny chleb symbolizuje - ciało naszego Zbawiciela, wydane za nasze grzechy. Po spożyciu kawałków chleba oraz po wieczerzy ten sam mężczyzna powinien ponownie postąpić z kielichem wina - zmówić krótką modlitwę dziękczynną za ten dar oraz podkreślić, co owo wino symbolizuje.

W wypadku osób samotnych nie posiadających nikogo, kto chciałby uszanować śmierć Zbawiciela, osoby takie mogą oczywiście same spożywać owe symbole i same są zmuszone aby pobłogosławić chleb i wino czyli podziękować Bogu za te dary w identyczny sposób, w jaki uczynił to Isus.

Wielokrotne obchodzenie Pamiątki

Słowo Boże nie mówi nic, ile razy w roku powinniśmy to robić na Jego pamiątkę. Sprawozdania Łukasza wyraźnie sugerują, że zbierano się co najmniej kilka razy w ciągu roku. Nie widać żadnych biblijnych przeszkód, aby przy okazji częstszego zbierania się w celach wzajemnego duchowego budowania się skorzystać z tej okazji oraz uczcić śmierć ofiarną Isusa częściej, według potrzeb duchowych własnych czy tych, z którymi się zgromadzamy.

Łukasza 24:35  "A oni też opowiedzieli o tym, co zaszło w drodze i jak go poznali po łamaniu chleba."

Dzieje 2:42  "I trwali w nauce apostolskiej i we wspólnocie, w łamaniu chleba i w modlitwach."

Mamy więc przykład samego Isusa, który został rozpoznany po zmartwychwstaniu właśnie po łamaniu chleba. Było to zaledwie kilka dni po Jego pierwszej pamiątce.

Łamanie chleba było znakiem pierwszych chrześcijan i Isus został po tym rozpoznany. Nic nie stoi na przeszkodzie, aby w posłuszeństwie przestrzegać tego przykazania, ilekroć się spotkamy!

Nie obchodzimy święta, łamiemy chleb naśladując Chrystusa oraz Jego apostołów, czyniąc to, ... ilekroć pić będziecie, na pamiątkę moją.

Nie ma święta i nie ma rytuału - pamiątka śmierci Zbawiciela jest zwyczajem chrześcijańskim.

Pamiątką Jego śmierci jest ten właśnie zwyczaj, po którym byli rozpoznawali Jego uczniowie oraz oni rozpoznali Jego po tym zwyczaju 'łamania chleba'.

Dlaczego obchodzenie pamiątki śmierci Isusa jest takie ważne?

Istnieją trzy elementy potrzebne do zbawienia czy też wyzwolenia.

  • Jan 17:3; "A to jest życie wieczne: aby znali Ciebie, jedynego prawdziwego Boga, oraz Tego, którego posłałeś, Isusa Chrystusa"

  • Jana 3:3. W odpowiedzi rzekł do niego Isus: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci, jeśli się ktoś nie narodzi powtórnie, nie może ujrzeć królestwa Bożego»

  • Jana 6:48-59 Spożywanie ostatniej wieczerzy Isusa, Jego symbolicznego ciała (przaśny chleb) oraz Jego krwi (czerwone wino).

Jana 6:48-59 "Jam jest chleb życia. 49. Ojcowie wasi jedli mannę na pustyni i pomarli. 50 To jest chleb, który z nieba zstępuje: kto go spożywa, nie umrze. 51. Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba. Jeśli kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki. Chlebem, który Ja dam, jest moje ciało za życie świata?. 52 Sprzeczali się więc między sobą Żydzi mówiąc: ?Jak On może nam dać [swoje] ciało do spożycia??
    53 Rzekł do nich Isus: "Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Jeżeli nie będziecie spożywali Ciała Syna Człowieczego i nie będziecie pili Krwi Jego, nie będziecie mieli życia w sobie. 54 Kto spożywa moje Ciało i pije moją Krew, ma życie wieczne, a Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym. 55 Ciało moje jest prawdziwym pokarmem, a Krew moja jest prawdziwym napojem. 56 Kto spożywa moje Ciało i Krew moją pije, trwa we Mnie, a Ja w nim. 57 Jak Mnie posłał żyjący Ojciec, a Ja żyję przez Ojca, tak i ten, kto Mnie spożywa, będzie żył przeze Mnie. 58 To jest chleb, który z nieba zstąpił - nie jest on taki jak ten, który jedli wasi przodkowie, a poumierali. Kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki?. 59 To powiedział ucząc w synagodze w Kafarnaum."

W jaki sposób rozumieć powyższe słowa?

Isus jest Chlebem żywym czyli Słowem Bożym. Karmiąc się Słowem Bożym i zaspokajając Słowem swe pragnienie duchowe uzyskamy życie wieczne.

Bycie Chrześcijaninem oznacza posłuszeństwo wobec Jego przykazań.

"Posłuszeństwa chcę a nie ofiary" - oto podsumowanie zasad Nowego Przymierza, które nie jest oparte na ofiarach i rytuałach ale oparte jest na posłuszeństwie wobec Przykazań wypisanych palcem Bożym w naszych sercach.

Święto Pamiątki celebrowane przez Świadków Jehowy.

Święto Pamiątki, celebrowane przez Świadków Jehowy jest znanym wielu Chrześcijanom i poważna ich część także naśladuje rytuał, który oni celebrują. Ów rytuał, czy też święto jest celebrowany w dniu Paschy po zachodzie słońca.

Co jest znamienne, ŚJ nie spożywają ani chleba, ani wina, poza niezwykle rzadkimi wyjątkami. Nauki ŚJ głoszą, że tzw. emblematy chleba i krwi powinny być spożywane tylko i wyłącznie przez tych ŚJ, którzy czują się członkami grupy współkróli Chrystusa, których liczba wynosi 144.000. W skład owej liczby według nauk ŚJ wchodzą także apostołowie i wielu pierwszych Chrześcijan.

Chleb jest specjalnie pieczonym przaśnym chlebem a wino jest wytrawnym czerwonym winem. Celebracja polega na uroczystym wykładzie na temat Pamiątki oraz modlitw nad owymi 'emblematami'. Spożywanie ich mają praktycznie prawo ci ŚJ, którzy są zaliczani do tzw. ostatka ze 144.000.

W rezultacie w niewielu zborach są tacy specjalnie uprzywilejowani i zasłużeni ŚJ, czyli zamiast spożywania chleba i wina, Świadkowie podają sobie z ręki do ręki chleb a po kolejnej modlitwie kielich z winem i nikt tego nie spożywa.

Niestety nie jest umotywowane żadnym wersetem biblijnym - jest wręcz odwrotnie! Werset przytaczany wcześniej wyraźnie nas informuje słowami samego Isusa:

Jana 6:53 Rzekł do nich Isus: "Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Jeżeli nie będziecie spożywali Ciała Syna Człowieczego i nie będziecie pili Krwi Jego, nie będziecie mieli życia w sobie. 54 Kto spożywa moje Ciało i pije moją Krew, ma życie wieczne, a Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym.

Isus postawił wyraźnie warunek zbawienia - spożywanie chleba i wina. Z tego wynika, że każdy, bez wyjątku miał spożywać tak chleb jak i wino.

Kiedy Isus zorganizował Ostatnią Wieczerzę, nie chciał On wyróżnić 144.000 - wtedy jeszcze nie było mowy o tej liczbie.

Wieczerzę zwykle się organizuje się w gronie przyjaciół i najbliższych.Podaje się także argument, że Judasz wyszedł ponieważ nie powinien spożywać Pamiątki.

Trudno się z tym zgodzić, ponieważ Judasz miał  'biznes' do zrobienia. Zdradę Isusa za 30 srebrników. Musiał więc o określonym czasie wyjść - był bowiem umówiony. Reszta to nadinterpretacja.

Gdybyśmy szli za tokiem rozumowania ŚJ, to powinniśmy wyszczególnić wszelkie teksty Isusa, wypowiedziane tylko do apostołów i odseparować je od tekstów wypowiedzianych do tłumów.

Jeżeli teksty do apostołów dotyczą tylko i wyłącznie 144.000, a więc nie dotyczą nikogo z nas!

Czyli nie powinniśmy nikomu głosić Dobrej Nowiny, ponieważ głosić musi tylko 144.000 apostołów i uczniów! Całe rozdziały - Mateusza 24 oraz Łukasza zostały wypowiedziane tylko do apostołów oraz uczniów Isusa.

Taka interpretacja jest zupełnie absurdalna, ale na to właśnie wychodzi, jeżeli tak się interpretuje Wieczerzę Pańską.

Owa wieczerza była smutną wieczerzą pożegnalną tuż przed Jego śmiercią. Trudno byłoby zaprosić więcej osób, chociażby z uwagi na wielkość pomieszczenia.

Przytaczane są także wersety o niegodnym spożywaniu Wieczerzy. Owe wersety są klasycznym przykładem wyrywania potrzebnego tekstu z kontekstu:

I Koryntian 11: (27) Przeto, ktokolwiek by jadł chleb i pił z kielicha Pańskiego niegodnie, winien będzie ciała i krwi Pańskiej. (28) Niechże więc człowiek samego siebie doświadcza i tak niech je z chleba tego i z kielicha tego pije. (29) Albowiem kto je i pije niegodnie, nie rozróżniając ciała Pańskiego, sąd własny je i pije.

Pozornie z tych wersetów wygląda, że są pewne ograniczenia co do tego, kto może ową wieczerzę spożywać. ŚJ tłumaczą to właśnie tym, że owo niegodne spożywanie to spożywanie bez tzw, nadziei niebiańskiej czyli bycia członkiem owych 144.000! (Na temat 144.000 mamy wersety w rozdziale 7 Objawienia.)

Wystarczy sprawdzić kontekst ap. Pawła wypowiedzi i napomnień, aby natychmiast zauważyć, co w rzeczywistości Paweł miał na myśli.

I Koryntian 11:(20) Wy tedy, gdy się schodzicie w zborze, nie spożywacie w sposób należyty Wieczerzy Pańskiej; (21) każdy bowiem zabiera się niezwłocznie do spożycia własnej wieczerzy i skutek jest taki, że jeden jest głodny a drugi pijany. (22) Czy nie macie domów, aby jeść i pić? Albo czy zborem Bożym gardzicie i poniewieracie tymi, którzy nic nie mają? Co mam wam powiedzieć? Czy mam was pochwalić? Nie, za to was nie pochwalam. (23) Albowiem ja przejąłem od Pana to, co wam przekazałem, że Pan Isus tej nocy, której był wydany, wziął chleb, (24) a podziękowawszy, złamał i rzekł: Bierzcie, jedzcie, to jest ciało moje za was wydane; to czyńcie na pamiątkę moją. (25) Podobnie i kielich po wieczerzy, mówiąc: Ten kielich to nowe przymierze we krwi mojej; to czyńcie, ilekroć pić będziecie, na pamiątkę moją. (26) Albowiem, ilekroć ten chleb jecie, a z kielicha tego pijecie, śmierć Pańską zwiastujecie, aż przyjdzie. (27) Przeto, ktokolwiek by jadł chleb i pił z kielicha Pańskiego niegodnie, winien będzie ciała i krwi Pańskiej. (28) Niechże więc człowiek samego siebie doświadcza i tak niech je z chleba tego i z kielicha tego pije. (29) Albowiem kto je i pije niegodnie, nie rozróżniając ciała Pańskiego, sąd własny je i pije. (30) Dlatego jest między wami wielu chorych i słabych, a niemało zasnęło. (31) Bo gdybyśmy sami siebie osądzali, nie podlegalibyśmy sądowi. (32) Gdy zaś jesteśmy sądzeni przez Pana, znaczy to, że nas wychowuje, abyśmy wraz ze światem nie zostali potępieni. (33) A tak, bracia moi, gdy się schodzicie, aby jeść, czekajcie jedni na drugich. (34) Jeśli kto głodny, niech je w domu, abyście się na sąd nie schodzili. A zarządzenie co do pozostałych spraw wydam, gdy przyjdę.

Paweł miał na myśli pijaństwo, o którym wspomniał w tym miejscu mówiąc, że... "jeden jest głodny a drugi pijany."

Jest także oczywiste, że ludzie - grzesznicy będą niegodnie to robić, jak... katolicy

(Sprawdź link! http://www.zbawienie.com/magiakrk.htm)

Także sataniści celebrują tzw. czarne msze. To jest niegodne obchodzenie Pamiątki Jego śmierci. Fałszywi chrześcijanie, nawet ponownie narodzeni ale pracujący dla szatana także niegodnie obchodzą Pamiątkę, ponieważ są niegodziwcami, którzy udają oddanie się naszemu Panu.

Podsumowując powyższe, pamiątką śmierci Isusa jest zwyczaj łamania chleba i picia czerwonego wina. Rodzaj chleba nie jest w Biblii omówiony, Biblia także nie podaje żadnego czasu, ani żadnych specjalnych okoliczności. Można się więc zebrać o każdej porze, aby za pomocą takiego zwyczaju uczcić śmierć naszego Pana i Zbawiciela.

Spożywanie Pamiątki podczas nadchodzącej Paschy nie jest błędem ale także Biblia nigdzie nie stawia takiego wymogu.



Napisano: 20 Sierpnia2007

Ostatnie uaktualnienie: 24 Grudnia 2012